HOME   |   ABOUT   |   ARCHIVE   |   REVIEWS   |   QUOTES

who, what, why

who, what, why



ένας αιθεροβάμων, έφηβος, εκκολαπτόμενος κυβερνοαρμενιστής, νομίζω πως είμαι κι εγώ, που μ’ αρέσει απλά, να έχω απρόσκοπτη περιδιάβαση στο σύμπαν των σκέψεων μου… στην αχλή του μικρόκοσμου αυτού κι ενίοτε να τις καταγράφω… για σένα, για μένα, για μας… για όλους!!!


… κάπως έτσι, ανυπόδητος, έτη πριν ξεκίνησα…


ώσπου ξάφνου, χαίνουσα πληγή αντιλήφθηκα στον πυρήνα τ’ ανέστιου πολυσχιδή εαυτού μου, κείνου που τεμάχισα πρωτίστως για να φιλέψω μ’ αυτόν… αμέτρητες ανυπαρξίες τρίτων…


λαγούμια έκτοτε με τη γλώσσα μου διανοίγω και τ’ άνθη που στις πληγές μου ανέκαθεν προβάλλουν, μ’ αλεξικέραυνα μπολιάζω!!!


και το ταξίδι συνεχίζεται… με τη δημιουργική ομάδα του kittaro και τους υπόλοιπους σε τούτη τη διαδρομή, συνοδοιπόρους.







kittaro







η αποτύπωση των συναισθημάτων στο χαρτί βοηθά τον εγκέφαλο να ξεπεράσει ότι τον αναστατώνει… ένα ημερολόγιο… στίχοι που δεν θα γίνουν ποτέ τραγούδι… ακόμη κι αποτυχημένα ποιήματα… μπορεί να βοηθήσουν όσους το επιχειρήσουν,  να διαχειριστούν καλύτερα τα συναισθήματα τους και να νιώσουν χαρούμενοι, έτσι απλά…



η γραφή αποτελεί διαδικασία στην οποία ηρεμεί η ψυχή κι ο νους… επιτρέπει στ’ άτομο να εκφράσει τα συναισθήματαα του… ν’ αποστασιοποιηθεί απ’ αυτά…  και να δει αυτό που τον απασχολεί από διαφορετική οπτική γωνία… δεν έχει τόση σημασία το περιεχόμενο, όσο η διαδικασία της συγγραφής… αυτή είναι που διεγείρει τα συναισθηματικά κέντρα του εγκεφάλου, αλλά και τις ορμόνες της ευεξίας…



είναι ένα πολύ ισχυρότερο χαλαρωτικό για τον εγκέφαλο σε σχέση με την προφορική αφήγηση… η τελευταία δεν προσφέρει την αίσθηση του χειροπιαστού που δίνει η καταγραφή… τ’ άτομο που καταγράφει τα συναισθήματα του, έχει την ευκαιρία να συλλογιστεί πάνω σ’ αυτά… να στοχαστεί… καθώς του δίνει τη δυνατότητα, με το να τα επεξεργαστεί  να ‘ρθει σ’ επαφή μαζί τους…  να τα βιώσει… να τα καταθέσει… ν’ αποκτήσει  άλλη κατανόηση, δίχως ν’ αμφισβητεί  την εγκυρότητα τους ή τον εαυτό του, κάτι που μπορεί πιο εύκολα να του συμβεί όταν διηγείται…



όλες οι λέξεις δεν είναι πάρα ψίχουλα που ξεπέφτουν από το συμπόσιο του νου μας… απλά κάντε την αρχή! δείτε με μία άλλη οπτική γωνία, μ’ ένα πρίσμα διαφορετικό…



χρειάζεται υπομονή κι επιμονή για να δημιουργήσεις από τα ψίχουλα ξανά ψωμί… αξίζει όμως τον κόπο πραγματικά… τ’ άμεσα ζητούμενο δεν είναι η όποια συνοχή του κειμένου, αλλά η έκφραση της σκέψης!!!



όλα τ’ άλλα, απο μόνα τους θα ‘ρθουν…






0 comments: