μήνυμα ελπίδας…










ο κόσμος των χρωμάτων  μονοδιάστατος, μ’ αφήνει δίχως ελπίδα!...


πρέπει να διαβώ μέσα απ' τους ανθρώπους για να φτάσω εκεί…  στο απόλυτο της σκέψης μου... στη χαρά της στιγμής… ταλανίζομαι, αναζητώντας τη γαλήνη που μου κλέψανε απρόσμενα,  κάποια στιγμή... ίσως από τότε που γεννήθηκα... 


μα! δεν απομακρύνομαι απ' αυτούς... ζω την κάθε μου στιγμή… την κάθε μου,  μοναδική στιγμή… δίπλα σου… με σένα… που μου έδωσες ξανά πνοή… στο πλευρό σου ξεπροβάλλει αδιάλειπτα,  η ομορφιά της ύπαρξης… όλα μετουσιώνονται σε φώς!!!